'Ach gossie!'

Livera in de Broederenstraat
Terugkomfactor: zeker / misschien / nooit meer

Het is druk in de winkel. Geduldig wacht ik op mijn beurt met twee uitgelubberde onderbroeken. Ze waren niet duur, dus ik klaag niet. Ik wilde het toch laten weten aan de winkel. Wellicht dat er sprake was van een slechte partij en kan ik met gerust hart nieuwe kopen. Ze zaten echt heerlijk, maar laat ik u niet vermoeien met de details.  

“Ik ben hier niet om geld terug te krijgen of iets dergelijks, maar ik wil wel terugkoppelen dat deze onderbroeken erg snel lubberen.” “Euh ik haal de bedrijfsleider er even bij, mevrouw”. Die komt van achter en schiet direct in de aanval, op stellige toon: “U heeft ze te heet gewassen!”. “Nee hoor, ik was mijn ondergoed altijd op 40 graden”. Op zover het kan nog stelligere toon: “dan heeft u ze in de droger gedaan”. “Ik heb niet eens een droger mevrouw”. “Maakt niet uit, ik kan niets voor u doen.” De cassiere schiet me te hulp: “Mevrouw wil helemaal geen geld terug, ze wil het alleen vertellen.....”. De bedrijfsleider: “dat heeft helemaal geen zin, daar doen we toch niets mee”. 

En daar sta ik dan met mijn goede bedoelingen. Aangevallen en afgeserveerd in een drukke winkel die en-passant ook nog eens aangeeft niet geïnteresseerd te zijn in klantervaringen met hun producten. ‘Vergeten service’ is dank je wel zeggen voor feedback. Juist voor feedback die je liever niet hoort. Maar bovenal blijkt maar weer hoe moeilijk het is voor hedendaagse winkels om begrip te tonen voor een klant. “Goh, wat vervelend voor u” kost echt geen vermogen. Denkt de bedrijfsleider nu echt dat uw mysterieshopper voor een paar euri zolang in de rij gaat staan? Een “ach gossie” daar deed ik het voor.