woensdag 4 september 2013

Een ingekakt feestje

Brocante aan de IJssel
Terugkomfactor: zeker / misschien / nooit meer


Zomerzaterdagen. Brocante dagen aan de IJssel. Heerlijk snuffelen door opvallende snuisterijen. Ik verheug me er de hele dag al op. Het is prachtig weer, dus 'de brocante gaat altijd door' lijkt een overbodige zin op de website, direct onder de openingstijden (van 10u00-17u00). Lijkt..

Het is nog geen 16u00 als ik bij de Lebuïnus aankom, maar de markt lijkt voorbij. Er liggen nog genoeg snuisterijen, maar niet voor lang. Driftig staan de kooplui hun waar in te pakken. Niet één, nee bijna alle kramen doen er aan mee. Bananendozen krijgen meer aandacht dan (potentiële) klanten die er nog voldoende zijn. Ik loop op iets wat een feestje had moeten zijn. Misschien is het het ook geweest, maar nu is het over. Inpakken is als de TL-bakken die een opwindend schoolfeest ruw terugbrengen tot 'de gymzaal'. Waarom toch, waarom toch?

"De Brocante duurt toch tot 17u00?" vraag ik voorzichtig.
"Ja dat klopt"
"Ik vraag het omdat u al aan het inpakken bent" licht ik toe
"Ja mag ik, het is een lange dag" klinkt het bits

Zou het om drie uur nog wél een leuk feestje geweest zijn?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten